This is my way of moving on, of saying goodbye to a love that was never meant to be and was never mine to begin with.
You know, I've never really understood what happened between us...how and why we came to this - not seeing each other for months at a time, barely talking, barely even on speaking terms. But then again, was there ever an us to begin with? We were just friends who kidded about having a relationship. It made us laugh to see others' reactions every time we'd tell them we've gotten together and that we call each other Hugs and Kisses. You always referred to me as "girlfriend ko" but we both know there's really nothing to it, or at least that was what we owed up to the rest of the world. Even now it would make me smile to think how fast and how far things have gone from there.
We started spending a lot of time together, talking, eating, and playing bridge...we would always choose to closely sit next to each other with your arm around my shoulders and my hand on your lap...we would hold hands and be very affectionate with each other...we even had private jokes that we didn't want to explain or share with anyone else...and every moment we spent together was fun even if we weren't doing anything at all. Friends say that there's this tenderness with which we look at each other, a twinkle in our eyes and a soft smile on our lips that held so much promise...but what we had was never formalized, no words were spoken, nothing clarified nor explicitly admitted. We were playing mind games practically all the way.
Second sem na. Nagkita nanaman tayo. Parang gumwapo ka over the sem break ah. Sa unang week palang ng klase, nag-decide ka nang ituloy ang panliligaw mo kay Jadeli. October noon. Ka group ulit kita sa anatomy and physiology at pati na rin sa microbiology kasi nga R and umpisa ng apilyedo mo at ako naman S. ganun pa rin. Tga- drawing ka pa rin para sa mga activities ko. Tuloy din ang asaran sa inyo. At tuloy pa rin ang pagkagusto ni Joanne sayo.
Dahil sa sobrang ingay ng klase natin sa microbiology, inayos tau ng alphabetical at xempre magkatabi nanamn tayo. Binibigyan pa kita ng advice noon kung papaano mo yayayain si jadeli para mag- date kayo kahit obvious na ayaw nia sau. Sabi ko pa nga noon “ang torpe mo tlga Lee..” sabay tawa..
At sa tuwing magkakatabi tayo di maiwasan ang kwentuhan. Ang ingay ingay nga nating dalawa eh. Kahit nasa gitna tayo ng klase at tahimik ang rum dahil sa pangongopya ng notes eh nagtatawanan pa rin tayo ng papigil. Naalala mo ba? Inaasar pa natin ung teacher natin sa microbiology kasi para siyang model sa harap at hindi naiintidihan ung mga sinasabi nia dahil matigas ung pagkakasabi nya ng “e” at “a” minsan pati “u”. naging super close tayo. Lahat ng mga secreto mo nasabi mo saakin. Mabanggit mo na din sa akin na wala na pala ang tatay mo at ako lng ang sinabihan mo nun. Lagi ka nag-oopen up sakin kahit wala akong matinong mai-advice sayo. At ganun din ako sayo. Sa mga lab natin di ka nalang tga-drawing kundi kasama kong sumasagot sa mga questions at sabay nagtatawanan na rin.
Akala nga nung ibang kaklase natin eh tayo na kasi pag nagkikita tau sa umaga, hug agad ang salubong mo sakin. At bago ako umalis sa hapon, hug ulit ang pabaaon mo. Nagseselos na nga ung mga friends ko dahil ikaw nalang lagi ang kasama ko. At minsan pa naghoholding hands tayo. Hindi ka nahihiya kahit sa harap pa ng mga classmates natin. Kahit pa may kausap ako, yayakapin mo pa rin ako. Ang sweet mo talga. Lagi ka din nagtetext sakin. Nagtatanong kung kumain na ba ako. Caring ka din.
Alam ko noon na hindi dapat mahulog loob ko sau dahil si Jadeli ang mahal mo. Ang swerte nia. Sana alam nia yun. Ikaw na ang perfect boyfriend material. Sweet, caring, simple. Para sakin na sayo na ang lahat ng hinahanap ko.
Pero di ko napigilan ang sarili ko. Sa tuwing tititigan mo ako para ako nalulunod sa mga mata mo. At sa tuwing yayakapin mo ako, parang tayong dalawa lang sa mundo. Na para bang may pag-asa ngang maging tayo. Pag hawak mo kamay ko parang walang pwedeng manakit sakin dahil kasama kita. Kakayanin ko ang lahat ng pressure sa buhay ko basta anjan ka lang Lee.
First day of classes ng first year ko sa college and ikaw ang pinakaunang kinausap ko. Kapapasok mo pa lang noon at late ka pa eh first day pa un. Pinatawag ka agad nung girl sa likod ko kaya tinawag kita.
“Lee, tawag ka ni yosh”
Kilala lang kita sa mukha. Nagkasama tayo sa grade school noon sa Lab. Pero di tayo naging close. Ni hindi nga kita kilala noon eh. And then nung high school sa all boy’s school ka pumasok at ako naman sa isang public school dahil lang sa may stypen sila.
At nung college na tau pumasok ka din sa nursing school. Di ko alam noon kung bakit yun ung pinili mo. Pero I didn’t care kasi di naman kita kilala eh. Cno ka ba?
Dumaan ang first sem na puro sigaw lang ang ginawa ko sayo. Magka- group kasi tayo sa chemistry eh. Ang hirap ng lab at lagi tayong nagrurush. Ako pa naman ung taong super grade conscious. Kaya ayoko na nadedelay ung mga activities natin dahil sa ang bagal bagal mong magdrawing ng set-up. Crush ka pa nga nung isang ka- group natin eh si Joanne. Natatawa ako noon nung nalaman ko yun kasi naman noh ano ba naming nakita nia sau. Oo, gwapo ka nga pero hindi ka naman ganun katalino. Hindi rin naman baduy pero hindi rin naman cool. Maliit ka lang naman kumpara sa mga ka-block natin. Mahiyain ka pa nga eh di masyadong nagsasalita at laging nagiisa sa campus. Pero bakit ikaw?
May nililigawan ka noon. Si Jadeli. Nag-umpisa sa asaran sa rum pero tinotoo mo. Ilang siya sau. Wala pa noong formal na ligawan between you pero parang doon na din ang tungo ninyo. Isa pa nga ako sa mga malakas mangasar noon eh. Pero wala pa rin akong pakialam sayo. As long as gingawa mo ung mga drawings para sa chemistry activities ko, solve na ako. At sa kabutihang palad eh pumasa naman ako.
First day of classes ng first year ko sa college and ikaw ang pinakaunang kinausap ko. Kapapasok mo pa lang noon at late ka pa eh first day pa un. Pinatawag ka agad nung girl sa likod ko kaya tinawag kita.
“Lee, tawag ka ni yosh”
Kilala lang kita sa mukha. Nagkasama tayo sa grade school noon sa Lab. Pero di tayo naging close. Ni hindi nga kita kilala noon eh. And then nung high school sa all boy’s school ka pumasok at ako naman sa isang public school dahil lang sa may stypen sila.
At nung college na tau pumasok ka din sa nursing school. Di ko alam noon kung bakit yun ung pinili mo. Pero I didn’t care kasi di naman kita kilala eh. Cno ka ba?
Dumaan ang first sem na puro sigaw lang ang ginawa ko sayo. Magka- group kasi tayo sa chemistry eh. Ang hirap ng lab at lagi tayong nagrurush. Ako pa naman ung taong super grade conscious. Kaya ayoko na nadedelay ung mga activities natin dahil sa ang bagal bagal mong magdrawing ng set-up. Crush ka pa nga nung isang ka- group natin eh si Joanne. Natatawa ako noon nung nalaman ko yun kasi naman noh ano ba naming nakita nia sau. Oo, gwapo ka nga pero hindi ka naman ganun katalino. Hindi rin naman baduy pero hindi rin naman cool. Maliit ka lang naman kumpara sa mga ka-block natin. Mahiyain ka pa nga eh di masyadong nagsasalita at laging nagiisa sa campus. Pero bakit ikaw?
May nililigawan ka noon. Si Jadeli. Nag-umpisa sa asaran sa rum pero tinotoo mo. Ilang siya sau. Wala pa noong formal na ligawan between you pero parang doon na din ang tungo ninyo. Isa pa nga ako sa mga malakas mangasar noon eh. Pero wala pa rin akong pakialam sayo. As long as gingawa mo ung mga drawings para sa chemistry activities ko, solve na ako. At sa kabutihang palad eh pumasa naman ako.
Second sem na. Nagkita nanaman tayo. Parang gumwapo ka over the sem break ah. Sa unang week palang ng klase, nag-decide ka nang ituloy ang panliligaw mo kay Jadeli. October noon. Ka group ulit kita sa anatomy and physiology at pati na rin sa microbiology kasi nga R and umpisa ng apilyedo mo at ako naman S. ganun pa rin. Tga- drawing ka pa rin para sa mga activities ko. Tuloy din ang asaran sa inyo. At tuloy pa rin ang pagkagusto ni Joanne sayo.
Dahil sa sobrang ingay ng klase natin sa microbiology, inayos tau ng alphabetical at xempre magkatabi nanamn tayo. Binibigyan pa kita ng advice noon kung papaano mo yayayain si jadeli para mag- date kayo kahit obvious na ayaw nia sau. Sabi ko pa nga noon “ang torpe mo tlga Lee..” sabay tawa..
At sa tuwing magkakatabi tayo di maiwasan ang kwentuhan. Ang ingay ingay nga nating dalawa eh. Kahit nasa gitna tayo ng klase at tahimik ang rum dahil sa pangongopya ng notes eh nagtatawanan pa rin tayo ng papigil. Naalala mo ba? Inaasar pa natin ung teacher natin sa microbiology kasi para siyang model sa harap at hindi naiintidihan ung mga sinasabi nia dahil matigas ung pagkakasabi nya ng “e” at “a” minsan pati “u”. naging super close tayo. Lahat ng mga secreto mo nasabi mo saakin. Mabanggit mo na din sa akin na wala na pala ang tatay mo at ako lng ang sinabihan mo nun. Lagi ka nag-oopen up sakin kahit wala akong matinong mai-advice sayo. At ganun din ako sayo. Sa mga lab natin di ka nalang tga-drawing kundi kasama kong sumasagot sa mga questions at sabay nagtatawanan na rin.
Akala nga nung ibang kaklase natin eh tayo na kasi pag nagkikita tau sa umaga, hug agad ang salubong mo sakin. At bago ako umalis sa hapon, hug ulit ang pabaaon mo. Nagseselos na nga ung mga friends ko dahil ikaw nalang lagi ang kasama ko. At minsan pa naghoholding hands tayo. Hindi ka nahihiya kahit sa harap pa ng mga classmates natin. Kahit pa may kausap ako, yayakapin mo pa rin ako. Ang sweet mo talga. Lagi ka din nagtetext sakin. Nagtatanong kung kumain na ba ako. Caring ka din.
my very first story...2